en daar kwam ik laat achter , wat ook jammer is , net als de stompzinnige discussie over homosexualiteit , hij wist het , dat ik dat niet ben , een homosexueel , wat in zijn blik niet duidelijk werdt altijd maar hij deed dat niet halsstarrig doorhammeren op mij dat dat zou moeten , nee bij mij maakte hij een onnodige angstige indruk om dit waarschijnlijk en kwam daar op terug , homosexualiteit moet hier om juist niet stiekem zijn en daar ben ik hem dankbaar voor , ook dat begrijp ik , bij aanvaarding van mijn publiek bekendzijnde hetrosexualiteit dat in het avondland of lange gedachtenzit , het opborrelde , wat ik soms ook verkeerd deed denken aan die ene blonde nog steeds lange meid op van die goedkope canvasschoenen met hyperlange benen en armen zo dun als haar gekuilde wangen en lippen waarmee ze lachte en oogpupillen waarmee ze me aankeek , mischien zeventien dus doe niet maar in werkelijkheid mischien tweeëntwintig of drieëntwintig , maar dan nog doe nog steeds niet denken dat ze mij wil en voor het leven , dus op die manier tot zo ver vergaf ik Komrij wel als die dat had gehad , lachen , conformeren en vergeten en juist niet , daar had ik het graag met hem over gehad , zo'n dialoog om ons aan te houden , minuutje of drie , maar die kuttelefoon in mijn binnenzak , vandaar mischien die blik , en ja zal de volgende schrijver in dit Groningerstraatbeeld wel missen , ook al reageer ik laat tot veelste laat , tot mijn spijt , mijn innige deelneming .
Geen opmerkingen:
Een reactie posten